Nastolatek, a depresja - fragment książki

    Depresja dotyka co raz więcej osób w naszym społeczeństwie. Aktualna sytuacja pandemiczna sprawiła, że choroba ta zaczęła pojawiać się u co raz młodszych osób. Czas nauki zdalnej był bardzo trudnym okresem dla całych rodzin. Gorzej funkcjonowali rodzice, gorzej funkcjonowały dzieci. Wynikiem takiej rzeczywistości jest co raz częstsza zachorowalność na depresję wśród dzieci i młodzieży.

Poniżej link do Poradnika dla rodziców i młodzieży autorstwa K. Ambroziaka, A. Kołakowskiego, K. Siwek GWP (Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego).

"Nastolatek, a depresja" - kliknij tutaj!

Nastoletnia DEPRESJA - poradnik dla Rodziców

Kiedy młody człowiek zaczyna dojrzewać i wkraczać w dorosłość – zmienia się. Często równie zaskakujące, jak zmiany fizyczne są zmiany zachowania, które zaczyna prezentować nastolatek. Jest to naturalny etap w rozwoju, jednak bywa trudny zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica, który często naprawdę nie wie co o tych zmianach sądzić i jak na nie reagować. Jest to tym bardziej trudne, że te zachowania mogą mieścić się w spektrum charakterystycznych dla tego okresu życia zmian związanych z dojrzewaniem układu nerwowego czy hormonalnego, ale w pewnych przypadkach mogą być symptomem poważnej choroby – depresji.

Czujesz, że problem może dotyczyć Ciebie lub kogoś Ci bliskiego?

Poradnik dla rodziców porusza najważniejsze zagadnienia związane z depresją wśród nastolatków, pomaga zrozumieć jakie są przyczyny depresji i jej objawy. Można w nim również znaleźć wskazówki jak rozmawiać z dzieckiem i jak go wspierać w chorobie.

Poradnik dla Rodziców nt. DEPRESJI u nastolatków - kliknij tutaj i pobierz plik!

Jak wspomagać rozwój emocjonalny dziecka?

W pogoni za rozwojem intelektualnym naszych pociech, często zapominamy o tym jak ważne jest dbanie o sferę życia uczuciowego dziecka. Podstawą prawidłowego rozwoju emocjonalnego jest umiejętność rozpoznawania emocji, nazywania ich i wyrażania w społecznie akceptowany sposób.

Podstawowe 4 uczucia to: złość, strach, smutek, radość. To Rodzic jako pierwszy staje się przewodnikiem w świecie uczuć doświadczanych przez dziecko. To od nas dzieci uczą się jak radzić sobie z własnymi emocjami: jak odreagować złość, przełamywać strach, czy przeżywać smutek.

Jak pomóc dziecku radzić sobie z własnymi uczuciami:

• słuchaj dziecka z czułością i empatią - odłóż na czas rozmowy wszystkie inne zajęcia i angażuj się w rozmowę z dzieckiem, a ono poczuje się zrozumiane,
• podczas rozmowy z dzieckiem zadawaj pytania otwarte, czyli takie, które nie sugerują odpowiedzi np. co czujesz w tej sytuacji? Opowiedz co się stało? - dajemy dziecku szansę na wypowiedzenie swoich emocji,
• nie próbuj wyręczać dziecka i dopowiadać mu, gdy nie może się wysłowić, bo nie wiesz do końca co czuje dziecko,
• pomóż dziecku nazwać uczucia i zaakceptować je,
• pamiętaj, że akceptacja uczuć dziecka nie zakłada przyzwolenia na działanie pod ich wpływem - np. przeżywana przez niego złość nie może wyrządzić nikomu krzywdy, uczmy dziecko przestrzegania zasad,
• pamiętaj, że żadnego uczucia nie należy tłumić - należy wyrazić je słowami, gestami, ruchami - gdyż tłumione w sobie powodują później różne choroby (problemy ze spaniem, trawieniem, wydalaniem, nadmierną ruchliwość),
• chcąc pocieszyć dziecko nie zaprzeczaj mówiąc: ''Nic się nie stało. Nie bój się” - dziecko i tak się boi i czuje się niezrozumiane,
• nie narzucaj dziecku „przyjemnych" emocji jeśli przeżywa w tym momencie „nieprzyjemne'' – nie może być zawsze radosne i pogodne, ma prawo być złe i smutne, i to wyrażać, nie starajmy się go wtedy rozśmieszać na siłę, zmieniać temat, kupować zabawkę, tylko dajmy mu prawo do przeżywania tego uczucia,
• nie oceniajmy i nie krytykujmy dziecka - to bardzo obniża poczucie własnej wartości,
• gdy dziecko opowie nam o swoich trudnościach, nie podejmujmy od razu działania - wspólnie z dzieckiem zastanówcie się co można zrobić, jak pomóc lepiej się poczuć – to wspiera jego samodzielność w radzeniu sobie z trudnościami.

Zabawy wspomagające rozwój emocjonalny dziecka:

1.     Nazywamy swoje uczucia - dzieci opisują, co czują postacie na rysunkach np. złość, radość, smutek itp.

2. Wyrażanie uczuć mimiką - rodzic z dzieckiem na zmianę odgadują jaką emocję wyrazili mimiką twarzy.

3. Lustro - dziecko stoi naprzeciwko rodzica, pokazuje jakąś emocje, a rodzic próbuje ją dokładnie powtórzyć.

4. Rodzinny album - rodzic z dzieckiem wspólnie oglądają rodzinne fotografie i skupiają się na emocjach osób na zdjęciach i nazywają je.

5. Księga rekordów - należy zapisywać w niej wszystkie sukcesy, które udało się osiągnąć dziecku np. szybko się ubrało, zapięło zamek, posprzątało - dziecko będzie miało satysfakcję i motywację do działania oraz pozytywne emocje.

6. Czas uczuć - stwórzmy zegar, który zamiast godzin pokazuje uczucia - dziecko może pokazać, jak się czuje w danym czasie np. gdy jest smutne rodzic o tym wie i może je przytulić.

Zapraszamy do zabawy!!!

Za: http://www.mspdion.org.pl/dpkd/383/news/722/entry/3636

Psychopomocnik

Drogi Rodzicu i Nauczycielu!

Psychopomocnik to miejsce, gdzie znajdziesz bazę wiedzy na temat pierwszej pomocy psychologicznej oraz informacje z zakresu psychoedukacji dotyczącej rozwoju dzieci i młodzieży. Będą się pojawiać tutaj tematy opisujące trudności i problemy, jakie mogą dotknąć rozwijającego się, młodego człowieka. Znajdziecie tu również zagadnienia, jak wspierać rozwój Waszych pociech i podopiecznych - tematy z zakresu integracji sensorycznej, terapii ręki, rozwoju motoryki dużej i małej. Nie zabraknie również tematów typowo wychowawczych - jak kochać i wymagać, jak stawiać granice, jak rozmawiać.

Mam nadzieję, że zebrane tutaj informacje będą dla Państwa cenne i wspierające.

Serdecznie zapraszam!